หลังจากที่รอยดูดบนลำคอถูกรูทิลทักทายอย่างไร้เดียงสาว่าเป็นรอยแมลงกัด และยังถูกไชล็อกหยอกเย้าว่าเป็นตราประทับแสดงความเป็นเจ้าของของจอมมาร ฟิกาโร พ่อมดแห่งแดนใต้ผู้แสนเจ้าเล่ห์ก็เริ่มเก็บอาการเขินอายไม่อยู่ เมื่อความทรงจำอันเร่าร้อนและไอเวทมนตร์อันเข้มข้นที่หลงเหลืออยู่ในร่างกายเริ่มปะทุขึ้นมา เขาจึงใช้ช่วงเวลาพักเที่ยงพา ออซ จอมมารแห่งแดนเหนือ เทเลพอร์ตกลับไปยังปราสาทแดนเหนือทันที ด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจอดกลั้น ฟิกาโรเรียกร้องให้ออซรับผิดชอบจนนำไปสู่บทรักอันแสนดื่มด่ำและร้อนแรง และเมื่อทั้งคู่แบ่งปันลูกกวาดเวทมนตร์เพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรง ความหวานละมุนนั้นก็ได้สะท้อนถึงสายใยผูกพันลึกซึ้งที่สั่งสมมายาวนานหลายร้อยปีระหว่างพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง